Malar bags - blefaroplastyka nie jest rozwiązaniem!

Czego dowiesz się o malar bags z tego tekstu?

• Zmiany na kościach jarzmowych to odmienna jednostka anatomiczna niż przepukliny powiek dolnych, dlatego blefaroplastyka ich nie eliminuje.
• Defekt wynika zarówno z powikłań po iniekcji kwasu hialuronowego, jak i przewlekłego zastoju limfy i aktywnego stanu zapalnego.
• W przypadku migracji kwasu podstawą jest jego rozpuszczenie, a następnie ujędrnienie skóry radiofrekwencją.
• Stan zapalny wygasza się farmakologicznie, drenaż wspomaga masażami, a ubytki strukturalne niweluje wolumetrią.
• Chłodzące maski i masaże przynoszą wyłącznie doraźną ulgę przy stanach zapalnych, nie eliminując zmian strukturalnych będących skutkami ubocznymi zabiegów iniekcyjnych.

Obrzęki, zgrubienia oraz fałdy skórno-tłuszczowe w okolicy podoczodołowej i policzkowej to częsty problem, z jakim pacjenci trafiają do gabinetów medycyny estetycznej. Niestety w sieci powszechnie funkcjonuje błędna terminologia, która dezorientuje osoby poszukujące pomocy. Wiele z nich jest przekonanych, że każde wybrzuszenie poniżej oka to klasyczne worki tłuszczowe pod oczami, a jedyną procedurą przynoszącą poprawę jest operacja powiek. 

W konsekwencji pacjenci bywają kwalifikowani do zabiegów chirurgicznych, które nie przynoszą oczekiwanego rezultatu, generując niepotrzebne koszty i rozczarowanie. W rzeczywistości malar bags to zupełnie inny problem anatomiczny, na który blefaroplastyka w ogóle nie pomoże.

Malar bags - co to jest i czym różnią się od worków tłuszczowych?

Aby zrozumieć, co to za problem malar bags i dlaczego chirurgia powiek jest w ich wypadku bezzasadna, należy przyjrzeć się budowie policzków oraz okolic pod oczami.

Typowe tłuszczowe worki pod oczami to przepukliny wewnątrzoczodołowej tkanki tłuszczowej, zlokalizowane bezpośrednio na powiece dolnej. Powstają w wyniku wiotczenia przegrody oczodołowej (septum orbitale), która wraz z upływem lat traci napięcie i pozwala poduszeczkom tłuszczowym uwypuklać się na zewnątrz. Zastanawiając się, jak usunąć worki tłuszczowe pod oczami oraz jakie są ich przyczyny, medycyna wskazuje na predyspozycje genetyczne oraz utratę elastyczności powięzi, a zabiegiem z wyboru jest plastyka powiek dolnych polegająca na redukcji tłuszczu.

Zupełnie inaczej wygląda mechanizm powstawania malar bags (nazywanych poduszkami malarowymi lub festoonami). Zmiany te są zlokalizowane wyraźnie niżej - na szczycie kości jarzmowej, poniżej krawędzi kostnej oczodołu. Za ich powstawanie odpowiadają powierzchowna tkanka tłuszczowa policzka, włókna mięśnia okrężnego oka oraz więzadło jarzmowe. Wykonanie blefaroplastyki dolnej w tym obszarze nie zlikwiduje fałdu leżącego na kości jarzmowej, a poprzez spłaszczenie samej powieki może wręcz optycznie wyostrzyć granicę poduszki malarowej.

Malar bags - przyczyny powstawania zmian na kościach jarzmowych

Prawidłowe rozpoznanie źródła problemu warunkuje dobór właściwego leczenia. Analizując przyczyny rozwoju malar bags, w praktyce klinicznej wyróżnia się dwie zasadnicze grupy:

Powikłania po wypełniaczach i migracja kwasu hialuronowego

Jedną z najczęstszych przyczyn jest nieprawidłowo podany wypełniacz w obszar doliny łez lub jego późniejsze przemieszczenie. Kwas hialuronowy charakteryzuje się silną higroskopijnością - wiąże wodę z otaczających tkanek. Jeżeli preparat zostanie podany zbyt powierzchownie lub w nadmiernej objętości, wywiera nacisk na naczynia chłonne. 

W efekcie dochodzi do zablokowania odpływu limfy, przewlekłego obrzęku i uformowania wałka na kości jarzmowej. W tej samej grupie mieści się problem malar bags po zabiegach wygładzających zmarszczki, choć występuje zdecydowanie rzadziej. Podanie preparatów w boczną część mięśnia okrężnego oka, czyli w okolicę tzw. kurzych łapek, może czasowo osłabić jego funkcję motoryczną. Mięsień ten działa niczym naturalna pompa limfatyczna - jego rozluźnienie sprzyja zastojowi chłonki i wystąpieniu obrzęku malarowego.

Przewlekły stan zapalny, wiotkość więzadeł i malar edema

Drugą istotną przyczyną powstawania malar bags są aktywne stany zapalne w obrębie policzka lub okolic podoczodołowych. Mogą one wynikać m.in. z przewlekłych alergii, problemów zatokowych, chorób autoimmunologicznych (np. tarczycy) czy miejscowych infekcji. Taki stan zapalny zwiększa przepuszczalność naczyń krwionośnych i wywołuje miejscowy obrzęk (malar edema), który w połączeniu z utrudnionym odpływem limfy prowadzi do rozciągnięcia skóry, degradacji włókien kolagenowych oraz stopniowego włóknienia tkanki podskórnej. W rezultacie formuje się utrwalony, ciastowaty w dotyku fałd skórny, którego widoczność nasila się rano lub po zjedzeniu zbyt słonych posiłków.

Warto w tym miejscu wyraźnie odróżnić malar edema od samych malar bags, ponieważ pojęcia te często bywają mylone, a oznaczają różne etapy tego samego procesu. Malar edema to stan przejściowy - jest to nagromadzenie płynu (limfy) w okolicy jarzmowej, które pojawia się okresowo, na przykład po nieprzespanej nocy, alkoholu czy w trakcie zaostrzenia alergii, i zwykle samoistnie ustępuje po poprawie drenażu. Malar bags (zwane także festonami) to natomiast zmiana utrwalona i strukturalna. Gdy przewlekły obrzęk nie ustępuje, dochodzi do trwałego rozciągnięcia skóry, przerostu lub przemieszczenia powierzchownej tkanki tłuszczowej oraz zwłóknienia tkanek, co sprawia, że fałd jest widoczny stale, niezależnie od pory dnia czy diety.

Malar bags - jak się pozbyć problemu? Zabiegi i procedury gabinetowe

W leczeniu malar bags odstępuje się od wycięcia chirurgicznego, ponieważ cięcie w tym obszarze wiąże się z ryzykiem powstania widocznych blizn na policzku. Co więcej, taki zabieg nie przynosi trwałych rezultatów - usunięcie samego fałdu skórnego nie likwiduje pierwotnej przyczyny problemu, co oznacza, że problem może nawracać. Odpowiedź na pytanie, jak usunąć malar bags, wymaga wdrożenia terapii celowanej:

• Rozpuszczenie depozytu hialuronidazą - gdy zgrubienie wynika z podania wypełniacza, podstawowym krokiem jest iniekcyjne podanie hialuronidazy. Enzym rozkłada cząsteczki kwasu hialuronowego, odblokowując naczynia limfatyczne i redukując obrzęk.
• Termolifting i przebudowa tkanki - po usunięciu depozytu lub przy zmianach wiotkościowych kluczowe znaczenie ma radiofrekwencja mikroigłowa. Mikronakłuwanie z falą radiową podgrzewa głębokie warstwy skóry, obkurczając rozciągnięte włókna kolagenowe i wygaszając zwłóknienia. Pomocniczo stosuje się także laser frakcyjny do wygładzenia naskórka.
• Farmakoterapia przeciwzapalna - w fazie aktywnego obrzęku zapalnego (malar edema) lekarz może zalecić doustną terapię przeciwzapalną (np. niskie dawki doksycykliny), która wycisza reakcję zapalną w tkankach.
• Profesjonalny drenaż manualny - w celu usprawnienia odpływu chłonki stosuje się procedury fizjoterapeutyczne, takie jak masaż Kobido Up. Głęboka stymulacja manualna wspiera odprowadzanie płynów i redukuje obrzęki.
• Uzupełnienie ubytków strukturalnych - niekiedy poduszka malarowa odznacza się z powodu ubytku podparcia kostnego w sąsiednich partiach. Precyzyjnie podany kwas hialuronowy w okolicę kości policzkowych lub doliny łez pozwala zniwelować uskok tkankowy i przywrócić gładkie przejście anatomiczne.

Dobierając odpowiednie zabiegi na malar bags, lekarz łączy poszczególne metody w spójne protokoły. Pojedynczy zabieg rzadko wystarcza do pełnej redukcji utrwalonych zmian, dlatego kompleksowe usuwanie oraz bezpieczne zabiegi oferuje m.in. placówka FEBUMED w ramach konsultacji dermatologicznej w Warszawie.

Malar bags a domowe sposoby - co przynosi ulgę, a co nie działa?

Wielu pacjentów próbuje radzić sobie z problemem na własną rękę, testując domowe sposoby na malar bags. Do popularnych metod należą chłodzące kompresy, żelowe płatki pod oczy oraz domowy masaż rollerem lub płytką gua sha.

Należy jasno zaznaczyć, że domowy masaż na malar bags oraz zabiegi chłodzące przynoszą jedynie doraźną, kilkugodzinną ulgę. Niska temperatura obkurcza naczynia, a delikatny ucisk mechaniczny wspomaga chwilowe przesunięcie zalegającej chłonki, co zmniejsza poranny obrzęk. Metody te nie mają jednak wpływu na wiotkość więzadeł, nie eliminują zdeponowanego kwasu hialuronowego ani nie usuwają zwłóknień podskórnych. Z tego względu domowa pielęgnacja powinna być traktowana wyłącznie jako wsparcie, a nie metoda likwidacji defektu.