Łamliwe włosy - przyczyny, diagnostyka i leczenie. Poradnik dermatologiczny

Rozdwajające się i łamiące włosy to częsta przyczyna konsultacji trychologicznych i dermatologicznych. Włosy, które łamią się na całej długości, kruszą na końcach lub po prostu nie chcą rosnąć, bywają źródłem frustracji - zwłaszcza gdy domowe leczenie nie przynosi oczekiwanych rezultatów. W tym artykule wyjaśniamy, przyczyny łamliwych, piszemy o tym jak rozpoznać problem i kiedy warto wykonać badanie trichoskopowe oraz do jakiego specjalisty się zgłosić.

Często zastanawiamy się, jak właściwie rozpoznać łamliwe włosy i czy to nie to samo co suche lub zniszczone pasma (kosmyki). Trudność polega na tym, że wszystkie problemy ze skórą głowy i włosami dają bardzo podobne objawy np. łupież, zmatowienie, przesuszenie czy szorstkość włosów. Przez to łatwo pomylić zwykłe przesuszenie włosa z poważnym uszkodzeniem jego wewnętrznej struktury. Wyróżniamy jednak kilka charakterystycznych objawów łamliwych włosów, które powinny nas zmusić do wizyty u dermatologa-trychologa:

Najprostszym sposobem na potwierdzenie diagnozy jest badanie trichoskopowe - nieinwazyjne badanie wykonywane za pomocą trichoskopu (kamery z dużym powiększeniem), które pozwala ocenić strukturę włosa, stan mieszków włosowych, gęstość owłosienia oraz obecność cech typowych dla łamliwości, takich jak nierówna grubość włosa czy uszkodzenia rdzenia.

Przyczyny łamliwych włosów są złożone i zależą od wielu czynników. Problem ten wywołują zarówno niedobory witamin, jak i poważniejsze zaburzenia ogólnoustrojowe. Główne przyczyny łamliwych włosów to:

Ponieważ przyczyn łamliwych włosów może być wiele i często nakładają się one na siebie, dokładna diagnostyka - w tym badanie krwi i konsultacja u dermatologa-trychologa - jest niezbędna zanim zaczniemy stosować domowe leczenie, które może wpłynąć na wydłużenie procesu terapeutycznego.

Kruche, łamliwe włosy po rozjaśnianiu to bardzo częsty problem. Proces dekoloryzacji rozbija wiązania disiarczkowe w strukturze włosa, osłabiając jego elastyczność i wytrzymałość mechaniczną. Im więcej tonów rozjaśnienia, tym większe ryzyko uszkodzeń. Podobny efekt obserwuje się przy łamliwych włosach po farbowaniu, zwłaszcza gdy zabiegi koloryzacyjne wykonywane są zbyt często lub w domu, bez odpowiedniej regeneracji między sesjami.

Suche i łamliwe włosy po rozjaśnianiu wymagają intensywnej odbudowy struktury włosa - stosowania odpowiednio dobranych kosmetyków np. z keratyną, ceramidami i olejami, a w przypadku znacznych uszkodzeń - nawet ograniczenia dalszej koloryzacji do czasu odbudowy włosa.

Łamliwe włosy w ciąży to zjawisko związane ze zmianami hormonalnymi - wysoki poziom estrogenów wydłuża fazę wzrostu włosa, dzięki czemu włosy w trakcie ciąży często są gęstsze, ale jednocześnie mogą stać się bardziej suche i łamliwe z powodu zmienionej gospodarki hormonalnej oraz niedoborów składników (żelazo, cynk, biotyna), które łatwo występują w tym okresie.

Po porodzie sytuacja często się odwraca - spadek estrogenów powoduje, że wiele włosów wchodzi jednocześnie w fazę telogenu. Mówimy wtedy tzw. łysieniu poporodowym, które jest stanem przejściowym. Jeśli jednak nasilone wypadanie i łamliwość trwają dłużej niż 6-12 miesięcy po porodzie, warto skonsultować się z endokrynologiem, aby wykluczyć np. niedoczynność tarczycy czy anemię.

U kobiet łamliwe włosy najczęściej wiążą się z cienkimi łamliwymi włosami, które są efektem łączenia kilku czynników: wahań hormonalnych (cykl miesiączkowy, antykoncepcja, menopauza), niedoborów żelaza wynikających z miesiączkowania, a także intensywnej, często zbyt agresywnej, pielęgnacji - farbowania, stylizacji termicznej, nieregularnego mycia. 

Kiedy udać się do trychologa? Wizyta jest konieczna, jeśli zauważysz pogorszenie stanu pasm po restrykcyjnej diecie odchudzającej. Gdy organizmowi brakuje kalorii i białka, zaczyna oszczędzać energię kosztem mieszków włosowych. Do gabinetu warto przyjść już z gotowymi wynikami badań - trycholog w pierwszej kolejności oceni poziom ferrytyny, witaminy D oraz hormonów tarczycy.

Łamliwe włosy u mężczyzn to problem, o którym panowie rzadko rozmawiają głośno, choć dotyka ich na równi z kobietami. Przyczyny utraty elastyczności i niszczenia struktury włosa mają jednak u mężczyzn zupełnie inne podłoże. Najczęściej stoją za tym:

W tym przypadku diagnostyka trichoskopowa pomaga odróżnić łamliwość włosa od początkowego etapu łysienia androgenowego, co ma znaczenie dla wyboru leczenia.

Walkę o zdrową fryzurę warto zacząć od naturalnej pielęgnacji, sięgając po bezpieczne domowe sposoby na łamliwe włosy, które pomogą zregenerować pasma od nasady aż po końce. Pamiętaj jednak, że poniższe wskazówki mają charakter informacyjny oraz edukacyjny. Nie mogą one zastąpić profesjonalnej diagnozy i konsultacji lekarskiej.

Oto sposoby na łamliwe włosy, które możesz wprowadzić od zaraz:

Domowe metody działają najlepiej jako profilaktyka i wsparcie leczenia - nie zastąpią jednak diagnozy, jeśli przyczyną łamliwości są niedobory witamin, niedoborów mineralnych lub są powikłaniami po chorobie.

Jeśli domowe sposoby nie pomagają, czas na wizytę u specjalisty. Łamliwość pasm to domena dermatologa o profilu trychologicznym. Taki lekarz:

Konsultacja u dermatologa-trychologa jest ważna, gdy łamliwości włosów towarzyszy nadmierne wypadanie, zmiany na skórze głowy lub objawy ogólnoustrojowe (zmęczenie, wypadanie brwi, zmiany na skórze).

Po ustaleniu przyczyny dermatolog może zaproponować zabiegi na łamliwe włosy, które wzmacniają mieszki włosowe i przyspieszają regenerację struktury włosa:

Wybór konkretnego zabiegu zawsze powinien wynikać z diagnozy, a nie z popularności metody - to, co pomoże przy łamliwości spowodowanej niedoborami, może nie zadziałać przy problemach hormonalnych.

Pytanie jakie witaminy na łamliwe włosy i co brać na łamliwe włosy to jedno z najczęściej wpisywanych w wyszukiwarce. Najczęściej polecane składniki to:

Suplementację należy dopasować do wyniku konkretnych badań krwi - przyjmowanie witamin na wszelki wypadek bez potwierdzonych niedoborów rzadko przynosi efekt, a w niektórych przypadkach (np. nadmiar żelaza czy biotyny) może wręcz zaburzyć wyniki badań tarczycowych.