Najpopularniejsze choroby weneryczne

Choroby przenoszone drogą płciową należą do najczęstszych chorób zakaźnych i nie jest to tylko HIV. Wirus wywołujący AIDS, mimo iż wzbudza uzasadnione obawy, wcale nie stanowi patogenu powodującego najczęstsze choroby weneryczne. W krajach europejskich, w tym również w Polsce, za najpopularniejsze schorzenia związane z kontaktami seksualnymi uważa się te, które przenoszone są przez bakterie i wirusy. Należy pamiętać, że unikanie ryzykownych zachowań seksualnych oraz stała edukacja to fundamenty profilaktyki, ponieważ do zakażenia dochodzi najczęściej podczas zbliżeń bez zabezpieczenia z osobą o nieznanym stanie zdrowia lub bezpośrednio z osobą zakażoną.

Choroby przenoszone drogą płciową - chlamydia i jej najczęstsze objawy

Chlamydia to jedna z najpowszechniejszych infekcji przenoszonych drogą płciową, która jest wywoływana przez drobnoustrój, jakim jest bakteria Chlamydia trachomatis. Odpowiada ona za większość przypadków najczęstszych chorób wenerycznych zgłaszanych w Europie, co potwierdza raport European Centre for Disease Control and Prevention.

Infekcja ta najczęściej dotyka osoby poniżej 25. roku życia jest zwodnicza, gdyż u dużej części pacjentów przebiega bezobjawowo. Gdy już wystąpią niepokojące objawy, zwykle są one mało specyficzne - to np. nieprawidłowa wydzielina z narządów płciowych oraz pieczenie cewki moczowej przy oddawaniu moczu. Na szczęście całkowite wyleczenie jest możliwe dzięki odpowiedniej antybiotykoterapii. Nieleczone zakażenie chlamydią może jednak prowadzić do zapalenia najądrzy u mężczyzn lub zapalenia narządów miednicy mniejszej, a nawet ciąży pozamacicznej u kobiet. Warto też wspomnieć, że obok chlamydiozy często diagnozuje się nierzeżączkowe zapalenie cewki moczowej.

Chcesz wiedzieć więcej? Przeczytaj nasz artykuł: “Choroby weneryczne - objawy”, w którym szczegółowo opisujemy, na jakie sygnały wysyłane przez organizm należy zwrócić szczególną uwagę.

Najczęstsze choroby weneryczne - rzeżączka i inne infekcje przenoszone drogą płciową

Rzeżączka, którą wywołują gram-ujemne dwoinki rzeżączki (Neisseria gonorrhoeae), jest drugą najczęściej diagnozowaną infekcją. Coraz więcej przypadków obserwuje się w krajach północnych - Norwegii, Finlandii oraz Szwecji. Częstsze rozpoznawanie rzeżączki w krajach nordyckich wynika przede wszystkim z powszechnego dostępu do bezpłatnych testów przesiewowych oraz stosowania bardzo czułych metod diagnostycznych, które wykrywają nawet bezobjawowe zakażenia.

U mężczyzn objawy rzeżączki w postaci obrzęku jąder i piekącego bólu pojawiają się zwykle po 2 tygodniach od momentu, w którym odbył się stosunek płciowy.

U kobiet rzeżączka może powodować żółtozielone upławy, choć zdarza się też bezobjawowy przebieg. Patogen ten może bytować na błonach śluzowych gardła (po kontakcie w obrębie jamy ustnej) lub odbytu. Infekcja może być przeniesiona na dziecko w trakcie porodu lub karmienia piersią (przy zmianach na brodawkach), co u noworodków wywołuje np. rzeżączkowe zapalenie spojówek lub zapalenie płuc. Zakażenie może być również przyczyną przedwczesnego porodu. Ponadto nieleczona, będąca w formie przewlekłej stanowi najczęstszą przyczynę niedrożności jajowodów i problemów z płodnością u obu płci.

Czy to prawda, że powróciła kiła?

Chociaż może się wydawać, że niektóre choroby wywołane przez krętka bladego są reliktem przeszłości, statystyki alarmują o ich powrocie. Do poradni wenerologicznych trafiają osoby aktywne seksualnie w różnych stadiach choroby. Warto wiedzieć, że pierwszym objawem kiły jest zazwyczaj bezbolesne owrzodzenie, które pojawia się w miejscu wniknięcia drobnoustroju.

Wrzód samoistnie się goi, ale po kilku tygodniach kiła powraca. Pojawiają się wtedy zmiany skórne (wysypka), łysienie, a nawet bóle mięśni i powiększenie węzłów chłonnych. W diagnostyce kluczowe są badania z krwi oraz specjalistyczne badania serologiczne.

Choroby wirusowe i zmiany w okolicach narządów płciowych

W krajach zachodnich odnotowuje się coraz więcej zakażeń wirusowych. Opryszczka narządów płciowych, za którą odpowiada herpes simplex virus (najczęściej wirusem opryszczki typu 2 - HSV-2), objawia się bolesnymi pęcherzykami. Kolejnym zagrożeniem jest wirus HPV (wirus brodawczaka ludzkiego), który jest odpowiedzialny za powstawanie kłykcin kończystych oraz rozwój raka szyjki macicy. Warto wiedzieć, że istnieją skuteczne szczepienia ochronne przeciw HPV.

Należy również pamiętać o innych zagrożeniach:

Wirusowe zapalenie wątroby typu b (HBV) - często przenoszone na drodze kontaktów seksualnych.
Zakażenie wirusem HIV - w Polsce tysiące osób nie wie o swoim statusie, dlatego regularne badanie przesiewowe jest tak ważne.
Infekcje grzybicze, np. drożdżaki Candida albicans, które mogą atakować okolice gruczołu krokowego lub pochwy po stosunku seksualnym.

Podsumowanie: choroby weneryczne to poważny problem zdrowotny, który dotyczy osób w różnym wieku. Każde nieleczone zakażenie wiąże się z ryzykiem wystąpienia poważnych konsekwencji dla narządów rozrodczych. W walce ze wszystkimi chorobami wenerycznymi najważniejsza jest szybka reakcja, dlatego profesjonalna konsultacja wenerologiczna powinna być pierwszym krokiem w przypadku jakichkolwiek wątpliwości. Jeśli zdarzyło Ci się dopuścić do ryzykownych kontaktów seksualnych, nie czekaj na poważne powikłania - diagnostyka chorób wenerologicznych może uratować Twoje zdrowie.