Łupież Giberta - jak z nim walczyć?

Mimo, iż nazwa łupież Giberta sugeruje schorzenie skóry głowy, nie jest to prawda. Jednak małe, różowe plamki na ciele nie wyglądają estetycznie, a w dodatku mogą się wiązać z uporczywym świądem. Jak wygląda łupież różowy i jakie istnieją sposoby walki z tym schorzeniem skóry? Łupież różowy Giberta (z ang. pityriasis rosea) nie jest groźnym schorzeniem, i zwykle po kilku miesiącach zanika samoistnie.

Przed wystąpieniem zmian skórnych u niemal 70% pacjentów występuje infekcja dróg oddechowych. Początkowo na brzuchu, lub klatce piersiowej pojawia się zaczerwieniona plama owalnego kształtu, o wymiarach do 10 cm. Nazywana jest przez swój kształt plamą medalionowatą (z ang. herald patch) albo blaszką macierzystą. Po upływie 1-2 tygodni drobne wykwity o wielkości nie przekraczającej 1 cm pojawiają się na klatce piersiowej, a rzadziej – na kończynach. Mogą również przypominać zmiany trądzikowe.

Jako przyczynę choroby sugeruje się zakażenie wirusem HHV-7 oraz HHV-6, należących do wirusów Herpes. Wirusy z tej rodziny wywołują inne choroby skóry, jak opryszczka, oraz półpasiec. DNA tego wirusa wykrywane jest w zmianach skórnych związanych z łupieżem Giberta, jednak związek między tymi wirusami nie został ostatecznie potwierdzony.

Wiadomo natomiast że choroba nie jest zakaźna, i zwykle po przechorowaniu nie powraca. Różowe, łuszczące się plamki na skórze wymagają różnicowania z innymi chorobami skóry, jak łuszczyca, zakażenie grzybicze, czy zapalenie łojotokowe skóry. Podobnie mogą wyglądać również bardziej poważne choroby, w tym chłoniaki skóry, a mogą być również wyrazem działań niepożądanych stosowanych leków. Dlatego zalecamy, aby w przypadku wątpliwości skonsultować się z lekarzem dermatologiem.

Niektórzy podczas trwania wysypki odczuwają nudności, zmęczenie i mają podwyższoną temperaturę ciała. Te objawy można zmniejszać za pomocą leków dostępnych bez recepty. Pomocny może być paracetamol, lub suplementy zawierające imbir, które są naturalnym lekiem łagodzącym uczucie nudności.

Co 4 osoba z łupieżem Giberta odczuwa intensywny świąd w obrębie zmian. Dlatego często konieczne okazuje się zastosowanie leków przeciwświądowych. Dla większości pacjentów wystarcza zastosowanie miejscowych maści i kremów, które łagodzą swędzenie w obrębie zmian.

Czasami, jeśli dolegliwości są wyjątkowo uporczywe, istnieje jednak konieczność użycia leków doustnych. Jak sugerują autorzy publikacji w Journal of the American Academy of Dermatology, u pacjentów z infekcją układu oddechowego poprzedzającą wysypkę obserwuje się poprawę po podaniu antybiotyków makrolidowych (erytromycyny).

Kilka sesji fototerapii wykorzystujących promieniowanie UVB może również korzystnie wpłynąć na zmiany skórne, jednak nie niweluje świądu. Wysokie dawki acyklowiru również mogą zmniejszać wysypkę, ale ze względu na samoistne ustępowanie choroby, używanie leków przeciwwirusowych nie jest konieczne.

Jeśli zmiany nie zmniejszają się z czasem, radzimy, aby zasięgnąć porady specjalisty dermatologa. Nasi eksperci w ramach Centrum Dermatologicznego FebuMed (Warszawa) pomogą w ustaleniu właściwej diagnozy, oraz wyborze odpowiednich leków zmniejszających objawy choroby.