Łuszczyca kropelkowata – przyczyny, leczenie i zdjęcia

Łuszczyca kropelkowata jest szczególną postacią tej choroby. Uważana się ją za charakterystyczną dla dzieci i młodzieży. Występuje u około co 50-100 pacjenta w tej grupie wiekowej. W odróżnieniu od form o typowym, przewlekłym przebiegu, pojawia się nagle, często będąc poprzedzona infekcją bakteryjną. Typowe zmiany skórne nie mają postaci typowych płatów różowej łuszczącej się skóry, ale przyjmują formę drobnych grudek, o łososiowej barwie.

Stąd też bierze się jej łacińska nazwa – psoriasis guttatae, od „gutta”, czyli kropla. Najwięcej zmian obejmuje skórę skalpu i twarzy – zatem obszary odkryte, informuje Adolescent Health, Medicine and Therapeutics. Może się to wiązać ze znacznym cierpieniem i poczuciem wyobcowania przez młodych pacjentów.

Łuszczycę uważa się powszechnie za przewlekłą chorobę skóry, która wiąże się z występowaniem mniej, lub bardziej nasilonych objawów przez całe życie pacjenta. W tej kwestii łuszczyca kropelkowata również stanowi wyjątek, ponieważ w jej typowym przebiegu zmiany zanikają całkowicie na przestrzeni kilku miesięcy.

Zazwyczaj też nie stres jest powodem zaostrzeń, a wspomniane wcześniej infekcje. Ważne są również czynniki genetyczne, o czym świadczą badania na bliźniakach. Bliźnięta jednojajowe, o identycznym materiale genetycznym, zapadają na łuszczycą wyraźnie częściej niż dwujajowe, które są różne pod względem genetycznym jak urodzone z różnych ciąż rodzeństwo, dowodzą obserwacje prowadzone na norweskich dzieciach.

Ze względu na wyraźne powiązania łuszczycy kropelkowatej z infekcją bakteriami z rodzaju Streptococcus, niektórzy lekarze są zwolennikami podawania antybiotyków u osób z łuszczycą nawet zanim rozwinie się pełnoobjawowa infekcja. Bakterie z tego rodzaju są częstą przyczyną anginy, oraz innych infekcji dróg oddechowych.

Z tego powodu, część specjalistów opowiadała się nawet za wykonaniem tonsillektomii u swoich pacjentów. Infekcja może bowiem wywołać zaostrzenie objawów skórnych lub ich ponowne pojawienie się, również u osób z innymi postaciami łuszczycy. Obszerny przegląd badań ekspertów z Cohrane wykluczył jednak, że tak radykalne postępowanie, podobnie jak wczesna antybiotykoterapia, daje pozytywne skutki dla pacjentów.  

Ponadto wysiew zmian łuszczycyowych w tej postaci może być wywołany, podobnie jak w łuszczycy pospolitej, przez uszkodzenie skóry, czy niektóre rodzaje leków

Pierwszą linię leczenia stanowią maści ze sterydami o silnym działaniu przeciwzapalnym, które jednak mają znane ograniczenia oraz działania niepożądane. Zalecane są również specjalne dermokosmetyki o działaniu zmniejszającym świąd i ograniczającym nadmierne podziały komórek skóry.

Fototerapia również stanowi istotne narzędzie w walce ze zmianami skórnymi, a wraz z osiągnięciem remisji zmian, częstotliwość sesji można zmniejszyć by utrzymać efekty. Podawanie doustnych leków wymaga często specjalnego nadzoru.

Uwagi wymagają pochodne witaminy A (retinoidy). Niezbędna jest obserwacja funkcji wątroby oraz pod kątem innych niepożądanych działań. W tym przypadku wymagane jest stosowanie antykoncepcji, jeśli nastolatek już rozpoczął współżycie. Retinoidy są jednak bezpiecznymi lekami, jeśli terapia jest odpowiednio monitorowana.

Leki immunosupresyjne i biologiczne są zwykle wybierane przy silnym natężeniu zmian skórnych. Leczenie łuszczycy u młodych pacjentów jest jednak skomplikowane, dlatego wymaga zawsze opieki i monitorowania ze strony specjalisty.

zdjęcia: MedScape